Ιστορία. Γεωγραφία

-

Ευρισκόμενη στο μεταίχμιο μεταξύ αρχαίων και μέσων χρόνων, η ύστερη αρχαιότητα περιλαμβάνει την πτώση της Ρώμης και τη δημιουργία των ρωμαιοβαρβαρικών βασιλείων στη Δύση, τη συνάντηση του ελληνορωμαϊκού κόσμου με τη χριστιανική κοσμοθεωρία, την επιβίωση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Ανατολή με κέντρο την Κωνσταντινούπολη και τη ραγδαία εξάπλωση των Αράβων και του ισλάμ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής...

Ο Γκαστόν Ντεσάν, που θα έρθει στην Αθήνα ως τρόφιμος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής το 1885, θα γράψει για τη δική του «σημερινή Ελλάδα», όπως είναι και ο πρωτότυπος τίτλος του έργου, την Ελλάδα δηλαδή της δεκαετίας του 1880...

Η ιστορία της Ελλάδας από την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι τη γέννηση του σύγχρονου ελληνικού κράτους είναι μια ατέλειωτη σειρά από συγκρούσεις και αντιθέσεις ανάμεσα σε φυλές, κουλτούρες και θρησκείες: ανάμεσα σε Έλληνες και Σλάβους· ανάμεσα σε Φράγκους, Ιταλούς, Καταλανούς και Τούρκους· ανάμεσα σε ορθόδοξους, καθολικούς και μουσουλμάνους...

Λωζάνη, 30 Ιανουαρίου 1923: η Ελλάδα και η Τουρκία υπέγραψαν σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών...

Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος είναι μια περιπέτεια που συγκλόνισε και εν πολλοίς σφράγισε την ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας...

…«Κι αν σου έλεγα ότι οι Ελεύθεροι Τέκτονες, είναι αυτοί οι οποίοι έθεσαν ως μία μόνο από τις επιδιώξεις τους, το να ελαχιστοποιήσουν – όσο είναι δυνατόν – αυτές τις διαιρέσεις που καθιστούν τους ανθρώπους εξαιρετικά ξένους μεταξύ τους;»… Μ’ αυτά τα λόγια ο Φαλκ περιγράφει το όνειρο οι άνθρωποι να ζουν μαζί, ενωμένοι και αδελφωμένοι, σε μια Φωτισμένη κοινωνία, ενώ έμμεσα χαρακτηρίζει τον Ελευθεροτεκτονισμό ως μία δεξαμενή ελεύθερης σκέψης και χώρο κοινωνικής προόδου...

Η δικτατορία Μεταξά δεν ήταν επιγέννημα μόνον του αδιεξόδου ενώπιον του οποίου βρέθηκε ο πολιτικός κόσμος το 1936, αλλά υπήρξε η κορύφωση ενός φαινομένου –του Εθνικού Διχασμού– που ταλάνισε την Ελλάδα για τουλάχιστον δύο δεκαετίες...

Οὐδέποτε ἂλλοτε στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος κλασικό ἒργο ὑψίστης διανοητικῆς συλλήψεως καί ἀενάου ἐπικαιρότητος ἐπί αἰῶνες, ἒχει τύχει τόσων ἀμφιλεγομένων κρίσεων καί τόσων θεωριῶν καί θεωρητικολογιῶν, τόσων ἐσφαλμένων σχολιαστικῶν ἐρμηνειῶν καί τόσων παρερμηνειῶν, τέλος τόσων ματαίων προσπαθειῶν ὑποβαθμίσεως ἢ καί ἀποκαθηλώσεως ἀπό τό ὑψηλό βάθρο τῆς Ἱστορίας, ὃπου δεσπόζει ἀλώβητο ἐπί αἰῶνες καί ἀκτινοβολεῖ φωτίζοντας τήν ἀνθρώπινη διανόησι...

-

-

-

-

-

Κ’ ἔρχε­ται τώ­ρα κά­ποι­ος ἀπ’ τὸ που­θε­νά, μή «εἰδι­κός» γιὰ τοὺς τό­σο «εἰδι­κούς», καὶ κά­νει μιὰ τε­λεί­ως δι­α­φο­ρε­τικὴ προ­σπά­θεια...