Ars Nocturna

ΣΕΛΗΝΗ Του είπα: Να φωτογραφίζεις τη σελήνη, την αγαπώ...

Μεταμεσονύχτιες διηγήσεις που προσκαλούν τον αναγνώστη σε ανεξερεύνητα λογοτεχνικά μονοπάτια του μαέστρου της φρίκης, Bram Stoker...

Ονειρικές, εκκεντρικές αφηγήσεις δύο χαρακτηριστικών Ιταλών συγγραφέων του 19ου αιώνα, εμποτισμένες από τα θέματα της εμμονής, της αμαρτίας, του έρωτα και του θανάτου...

Στο Αποκάτω, η Leonora Carrington, σήμερα πλέον αναγνωρισμένη ως εμβληματική καλλιτέχνης και συγγραφέας του Υπερρεαλισμού που από τη νεότητά της ακόμα είχε κερδίσει την εκτίμηση και τον θαυμασμό προσωπικοτήτων όπως ο André Breton και ο Max Ernst, καταγράφει την προσωπική της Κατάβαση σ’ ένα εφιαλτικό σύμπαν ψυχονοητικής κατάρρευσης και μαρτυρίου, που πυροδοτείται από μια σειρά τραυματικών γεγονότων, μέσα στη δίνη των απαρχών του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού της σε νευρολογική κλινική στη Σανταντέρ, στις βόρειες ακτές της Ισπανίας...

“Στους δρόμους τέτοιες μέρες πιο πόλυ τα πρόβατα φοβάμαι παρά τους λύκους”...

Mε υποβλητικές πινελιές βικτοριανού τρόμου αλλά και περίσσια ευαισθησία για τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής, είκοσι ένα ατμοσφαιρικά διηγήματα υψηλής αισθητικής από εμβληματικές συγγραφείς όπως οι Charlotte Bronte, Louisa May Alcott, Kate Chopin, Harriet Beecher Stowe, Edith Wharton, Elizabeth Gaskell, Charlotte Perkins Gilman, Mary Elizabeth Braddon και άλλες λιγότερο γνωστές αλλά χαρακτηριστικές γυναικείες πένες του 19ου αιώνα...