Η νέα ποιητική συλλογή της Ζέφης Δαράκη περιλαμβάνει εβδομήντα τρία ποιήματα σε τρεις υποενότητες. Ο τίτλος, εύηχος και νοσταλγικός, προοικονομεί την ατμόσφαιρα των αγαπημένων της θεμάτων και τη θερμοκρασία των στίχων της. Και, όπως το ακορντεόν ανοιγοκλείνει, απελευθερώνοντας μελωδίες παλιές και νέες, η, πάντα ενεργή και ανήσυχη, ποιήτρια πηγαινοέρχεται στα γνώριμα και προσωπικά μονοπάτια της ποίησής της, που είναι και τα αιώνια θέματα της τέχνης: τον χρόνο, παρελθόντα παρόντα και μέλλοντα, που αφήνει το στίγμα του παντού, τη φθορά στα πρόσωπα, στα αισθήματα, στα πράγματα, τον κόσμο των ονείρων, τη μοναξιά, τη νοσταλγία. Και, πάνω απ’ όλα, την έγνοια για τον λόγο και το βάσανο της γραφής.