Η Άνω Πόλη συνιστά περιοχή με πολυεπίπεδη τοπογραφία όσο και παρελθόν: εστία σημαντικών βυζαντινών μνημείων, αποτελεί επίσης παλιό τουρκικό μαχαλά, τόπο όπου ρίζωσαν πρόσφυγες του ΄22, αμφιθεατρικό μπαλκόνι της πόλης προς το ανοιχτό μέτωπο της θάλασσας, λαϊκή γειτονιά με αυλές και ανθρώπινες σχέσεις, πεδίο όπου η φιλόδοξη σύγχρονη αρχιτεκτονική εγείρεται δίπλα στη διαυγή απλότητα της ανώνυμης. Οι φωτογράφοι του φετινού περίπατου περιηγήθηκαν τις μικρογειτονιές της Άνω Πόλης, κάθε μια σχεδόν με τη δική της εσωτερική θερμοκρασία.
Ο Γιάννης Παντελίδης κινήθηκε στην περίμετρο της περιοχής, ανιχνεύοντας τα όριά της, γεωγραφικά και ιστορικά, όπως φανερώνουν οι σάκοι στο ξέφωτο του Επταπυργίου όπου παλιά στοιβάζονταν κορμιά εκτελεσμένων κρατουμένων, τα γειτονικά χριστιανικά κοιμητήρια (Ορθόδοξο, Αρμενικό, Διαμαρτυρομένων) οι μάντρες των οποίων χαράζουν στέρεα σύνορα στο θάνατο. Οι σκαλωσιές αναστήλωσης ανακαλούν τις πολιορκίες κατάκτησης της περίκλειστης πόλης, αντίθετα με τον σύγχρονο αστικό ιστό που ξεχύνεται παντού. Ο Παντελίδης επιχειρεί επίσης ταπεινότερης κλίμακας σπουδές, όπως το νοτισμένο έρημο δωμάτιο ή τα σκαλιά που σκοντάφτουν σε τοίχο, μια υπόρρητη ένδειξη αδιεξόδου