Ομόφυλα ζευγάρια. Μπορεί ο ακραίος μανιχαϊσμός να ρίχνει στα Τάρταρα του λαϊκισμού την έννοια της ομοφυλοφιλικής ετερότητας και να εκχυδαΐζει συστηματικά τα δικαιωματικά της αιτήματα, προκαλώντας τα χειροκροτήματα και τα «άρον – άρον» της σταυρικής τραγικότητας και του μαρτυρίου της διαφορετικότητας, όσο, όμως, και να προσπαθεί να απανθρωποιήσει τον πολιτισμό, ο άνθρωπος θα είναι εκεί και θα είναι πάντα εκεί, για να αντιστέκεται με συνεχείς αγώνες παρά το ότι η διαδρομή του θα είναι πάντα σισύφεια. Το ερώτημα θα παραμένει πάντα το ίδιο: Δικαίωμα ή βαρβαρότητα; Παρένθετη κύηση. Ο ανθρώπινος πολιτισμός καλείται να επαναπροσδιορίζει συνεχώς τις πρακτικές προσαρμογής ή απόρριψης. Μπορεί, επομένως, ο νομοθέτης με αρχές δικαίου να διασφαλίζει νομικά τους ρόλους των εμπλεκομένων στη διαδικασία της παρένθετης κύησης, δεν μπορεί, όμως, δικαιικά παρά το ξένο της γονιμοποίησης με την παρένθετη κυοφόρο, να αποκλείσει ή να απαγορεύσει ή να εμποδίσει την εμπειρία του σώματος σε σχέση με το κυοφορούμενο έμβρυο, την προγενετική σύνδεση της γυναίκας με το παιδί. Η οποιαδήποτε πράξη απομάκρυνσης του νεογέννητου από την κυοφόρο έχει αντικοινωνικό χαρακτήρα. Το ερώτημα θα παραμένει πάντα το ίδιο: Άνθρωπος ή βαρβαρότητα;