Ο Gottfrid Wallden, Σουηδός, γιος σιδηροδρομικού υπαλλήλου, γεννήθηκε στη Λαπωνία στις αρχές του 20ού αιώνα. Ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έζησε σε διάφορα μέρη της Σουηδίας καθώς και στην Caen της Νορμανδίας, όπου πήγε για γυμνασιακές σπουδές. Το 1942 έρχεται στην κατοχική Ελλάδα με την αποστολή του Ερυθρού Σταυρού και συμβάλλει ως οικονομικός υπεύθυνος στην ανθρωπιστική επιχείρηση για την αντιμετώπιση της πείνας. Μετά τον πόλεμο εγκαθίσταται στην Αθήνα, παντρεύεται Ελληνίδα και παραμένει εδώ ώς τον θάνατό του το 1967. Στο βιβλίο αυτό, ο γιος τού Gottfrid αφηγείται τη ζωή του πατέρα του, στηριζόμενος σε πλούσια προσωπική αλληλογραφία και άλλο αρχειακό υλικό από σουηδικές κυρίως πηγές. Μέσα από αυτή την προσωπική διαδρομή ανασυντίθεται παραστατικά η ατμόσφαιρα στα διαδοχικά περιβάλλοντα όπου έζησε ο Wallden: την προπολεμική Σουηδία, τη Γαλλία των χρόνων μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Ελλάδα της δεκαετίας του 1940. Ειδικότερα ως προς την Ελλάδα της Κατοχής και του Εμφυλίου, έχουμε μια ασυνήθιστη μαρτυρία από τη σκοπιά ενός φιλέλληνα πολίτη ουδέτερης χώρας που βαθμιαία εντάσσεται στην αθηναϊκή κοινωνία.