Το όνειρο είναι μια φανταστική (;) περιπέτεια, ένα περίεργο ταξίδι, στο οποίο εμείς στον ύπνο μας είμαστε οι πρωταγωνιστές. Και το πιο παράξενο πράγμα είναι να ζούμε παράδοξες καταστάσεις, να ζούμε σε μακρινά και άγνωστα μέρη, να γνωρίζουμε πρόσωπα άγνωστα, πράγματα και καταστάσεις εξωπραγματικές και να μας φαίνονται φυσικά, λες και αυτά είναι στην πραγματικότητα, υπαρκτά και ρεαλιστικά. Μετά, αφού ανοίξουμε τα μάτια μας, το όνειρο χάνεται και βρισκόμαστε πάλι στην πραγματικότητα η οποία αρκετές φορές μας είναι δυσάρεστη σε σχέση με αυτό που ζήσαμε στ’ όνειρό μας. Ο άνθρωπος, όσο περίεργο και να φανεί, δε μπορεί να ζήσει χωρίς όνειρα. Αυτοί που ισχυρίζονται ότι δε βλέπουν όνειρα κάνουν λάθος. Όνειρα βλέπουν, αλλά τα ξεχνάνε. […Το επιστημονικό ενδιαφέρον για τα όνειρα αναπτύχθηκε μετά το 1900 από τον πατέρα της ψυχανάλυσης , τον Φρόιντ, ο οποίος τα θεώρησε σαν εκφράσεις καταπιεσμένων πόθων που αναπηδάνε από το υποσυνείδητο με συμβολική μορφή. Έτσι έδωσε επιστημονική βάση στην αντίληψη πως τα όνειρα έχουν νόημα και μπορούν να ερμηνευτούν…] Ο Συγγραφέας