Ἕνα ἐμπνευσμένο καὶ πρωτότυπο Ποιητικὸ ἔργο, τὸ ὁποῖο περιλαμβάνει τέσσερα Μέρη: Α΄. Τὸ Ρῆγμα τῆς Βροντῆς. Β΄. Τὸ Σφίγμα τῆς Σιωπῆς. Γ΄. Τὸ Στίγμα τοῦ Καημοῦ. Δ΄. Τὸ Σίγμα τῆς Ἀστραπῆς. Τὸ «Ἀστραπόσιγμα» διέπεται ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα ποὺ κάνουν τὸν ἀναγνώστη νὰ σκεφτεῖ ὅτι ὁ δημιουργὸς ἔχει ἀναμφισβήτητη ποιητικὴ φλέβα... Ὅλο του τὸ ἔργο διέπεται ἀπὸ τὴν συνεχῆ προσπάθεια τοῦ ποιητῆ νὰ προσεγγίσει «τὴν πηγὴ τοῦ φωτὸς» καὶ «τὴν γλῶσσα τῆς σιωπῆς». Σίγουρα τὸ «Ἀστραπόσιγμα», βασισμένο σὲ μιὰ ἀκατανίκητη ἐνστικτώδη ὁρμή, καταφέρνει νὰ πετύχει τὸν ἀρχικό του στόχο ποὺ εἶναι ἡ συγκινησιακὴ προσέγγιση τῆς πηγῆς τῆς γνώσης. Μιὰ διαδικασία ποὺ θὰ ἀφήσει τὰ ἴχνη της ἀνεξίτηλα στὴν σκέψη τοῦ ἀναγνώστη... (Περιοδικὸ ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ) Στὸν ἀλληγορικὸ καὶ συμβολικὸ χῶρο κινεῖται ὁ νέος ποιητὴς Γιῶργος Λαθύρης. Μέσ’ ἀπὸ τὸ «Ἀστραπόσιγμα» ἀποκαλύπτεται καὶ ἐξομολογεῖται, παίζοντας μὲ τὶς λέξεις καὶ ἀπολαμβάνοντας τὴν μαγεία τους. Λυρικός, σαρκαστικός, εὐάλωτος καὶ προκλητικός, ἐκτοξεύει ἀπὸ μιὰ πλούσια φαρέτρα πού, ὁμολογουμένως, ἀποσπᾶ τὴν προσοχή μας... Ἀπ’ ὅλα, ὄντως, τὰ πρωτότυπα στοιχεῖα τῆς ποίησης τοῦ Λαθύρη δὲν εἶμαι σὲ θέση νὰ ξέρω πόσα θὰ μπορέσουν νὰ ἐπιζήσουν. Ἐκεῖνο ποὺ μπορῶ νὰ πῶ μὲ βεβαιότητα εἶναι ὅτι διαθέτει πνεῦμα καὶ δημιουργεῖ ἀτμόσφαιρα... (Περιοδικὸ ΕΡΕΥΝΑ) Εἶναι γραμμένο μὲ ἔμπνευση, τὰ μηνύματα ἀναδύονται μὲ σπάνια φυσικότητα, ἐνῷ γενικὰ ὁ ποιητικὸς λόγος εἶναι καίριος καθὼς σὲ αὐτὸν μετουσιώνονται καθημερινὰ γεγονότα καὶ πανανθρώπινες ἀγωνίες… (Περιοδικὸ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ)