Αυταρχική η πρώτη και άκρως υπερήφανη η δεύτερη διασταυρώθηκαν κατά κάποιον τρόπο, λίγο μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, στην οδό Πειραιώς 92. «Τοιχογραφία εποχής» συνιστούν τα δρώμενά τους σε έναν χρονολογικό ορίζοντα που περιλαμβάνει παλατιανές ίντριγκες, έντονα πολιτικά πάθη, γερμανική κατοχή, «Δεκεμβριανά», «Ιουλιανά», Δικτατορία, Μεταπολίτευση και εν τέλει κατάργηση της Μοναρχίας! Όσο για την Αργυρώ απέδειξε, με τη θαρραλέα στάση στη ζωή της πως δεν ήταν μόνον υπερήφανη, αλλά και αδάμαστη. Χήρα στρατιωτικού του Εθνικού Στρατού, στα 24 της μόλις χρόνια, αρνήθηκε να υπακούσει στα βασιλικά κελεύσματα. Ποια ήταν αυτά; Οι απαντήσεις στις σελίδες του βιβλίου «καθώς πρέπει να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι»... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)