Το τρίτομο αυτό εγχειρίδιο εξετάζει τη λογοτεχνική παραγωγή κατά τη χιλιετή περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τον υπότιτλο του έργου προκύπτει ότι δεν περιλαμβάνεται σε αυτό η θεολογική, καθώς και η δημώδης γραμματεία της περιόδου αυτής. Εξάλλου, η έννοια της λογοτεχνίας λαμβάνεται εδώ με πολύ ευρύτερο περιεχόμενο, που καλύπτει και τις ειδικές επιστήμες. Στον πρώτο τόμο περιλαμβάνονται τα κεφάλαια της Φιλοσοφίας, της Ρητορικής, της Επιστολογραφίας και της γεωγραφικής γραμματείας. Ο δεύτερος τόμος περιλαμβάνει το κεφάλαιο της Ιστοριογραφίας, καθώς και τα κεφάλαια για τον πεζό λόγο και την κοσμική ποίηση των Βυζαντινών. Ο τρίτος τόμος καλύπτει τις ειδικές επιστήμες και τη σχετική συγγραφική παραγωγή στο Βυζάντιο, δηλαδή τη Μουσική (από τον Chr. Hannik), τα Μαθηματικά και την Αστρονομία, τις Φυσικές επιστήμες και την Ιατρική, την Πολεμική τέχνη, και τέλος το Δίκαιο (από τον P. E. Pieler). Με το έργο αυτό, ο επιστημονικός κόσμος και το ευρύτερο κοινό έχει για πρώτη φορά στα χέρια του, έναν αιώνα περίπου μετά το βασικό σύγγραμμα του Κρουμπάχερ, μια ολοκληρωμένη πραγμάτευση της βυζαντινής λογοτεχνίας. Ο Χέρμπερτ Χούνγκερ (1914-2000) υπήρξε ο πρώτος τακτικός καθηγητής της Βυζαντινολογίας στην Αυστρία και έγινε ο θεμελιωτής του κλάδου αυτού και του ομώνυμου ινστιτούτου στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Με τη μακρά ερευνητική και διδακτική εργασία του και με τη δραστηριότητά του κατά την πολύχρονη θητεία του στην προεδρία της Αυστριακής Ακαδημίας των Επιστημών δημιούργησε ένα σημαντικό κέντρο βυζαντινών σπουδών στη Βιέννη.