«Γι αυτόν η ζωή δεν ήταν άδικη, όπως έλεγαν οι περισσότεροι. Ήταν αυτή που είναι, ούτε δίκαιη ούτε άδικη, ήταν απλά ζωή, όπως ήταν πάντα και προϋπήρχε των εννοιών της δικαιοσύνης και της αδικίας, οι οποίες είναι ανθρώπινα δημιουργήματα». Οι ήρωες του βιβλίου πασχίζουν να ισορροπήσουν σε περι­βάλλοντα που αντιλαμβάνονται ως άκρως πιεστικά. Ο Φερνάντο ταλαιπωρείται από τύψεις για τον τραγικό θάνατο ενός ζητιάνου, ο Λούκας, ένας ρομαντικός ακτιβιστής, νιώθει να συνθλίβεται από το βάρος της υπηρεσιακής του στολής. Ο κεντρικός ήρωας, Μορέγια, ένας καλλιεργημένος μουσικός των δρόμων της Βα­λένθια, χτυπημένος από τις αντιξοότητες της ζωής, ανήμερα των γενεθλίων του κάνει ευχάριστα σχέδια, θα αναγκαστεί όμως να τεθεί αντιμέτωπος με την πιο σκληρή δοκιμασία, ικανή να αναδείξει την ευθραυστότητά του. Βαθιά υπαρξιακά ζητήματα, κοινωνική αλλοτρίωση, στερεότυπα, οικογενειακοί δεσμοί, είναι μερικά μόνο από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται η παρούσα νουβέλα.