Η έκρηξη γνώσεων, που σημειώθηκε στο χώρο της Οργανικής Χημείας κατά τον περασμένο αιώνα και συνεχίζεται με αυξανόμενη ένταση σε ολοένα και περισσότερα πεδία, έχει ως αποτέλεσμα να καταστήσει αυτόν τον κλάδο της Χημείας μία αυθυπόστατη επιστήμη. Οι επιπτώσεις του παραπάνω γεγονότος στη διδασκαλία του μαθήματος της Οργανικής Χημείας είναι φανερές. Ο γιγαντισμός του περιεχομένου του μαθήματος συνθλίβει διδάσκοντα και διδασκόμενο. Οδηγεί σε αναπόφευκτες επιλογές που καθιστούν δυσκολότερη την συνειρμική επεξεργασία των δεδομένων. Το γεγονός αυτό καθίσταται εξαιρετικά οξύ στην περίπτωση που η διδασκαλία του μαθήματος πρέπει να έχει σαφώς εφαρμοσμένο χαρακτήρα, όπως συμβαίνει σε ένα ακροατήριο φοιτητών Χημικών Μηχανικών. Έτσι, το βιβλίο αυτό έχει ως προορισμό να γνωρίσει ο αναγνώστης στο πρώτο μέρος σε γενικές γραμμές τη δομή του οργανικού μορίου, τα ηλεκτρονιακά φαινόμενα, τα οποία διαμορφώνουν τη χημική συμπεριφορά των οργανικών μορίων, τις βασικές αρχές των μηχανισμών των οργανικών αντιδράσεων και τέλος τις φυσικές μεθόδους, οι οποίες χρησιμοποιούνται σήμερα για τη διευκρίνιση της δομής των οργανικών ενώσεων. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται μία ολοκληρωμένη παρουσίαση των άκυκλων οργανικών ενώσεων που αναμφισβήτητα έχουν εφαρμοσμένο χαρακτήρα.