Ο αγώνας να βελτιωθούμε και να προοδεύσουμε μας συγχέει ακόμα περισσότερο. Οι εξωτερικές εμφανίσεις μπορεί να μας οδηγήσουν να πιστέψουμε ότι έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση σταθερότητας, ότι γίνονται αλλαγές, ότι προοδεύουμε και ότι βρισκόμαστε στο κατώφλι της χάρης. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Έχουμε απλώς αλλάξει τη θέση των επίπλων. Όλη αυτή η δραστηριότητα γίνεται στον νου. Είναι ένα αποκύημα της φαντασίας. Το πράγμα είναι πολύ πιο απλό. Γιατί το κάνεις τόσο περίπλοκο; Αυτό που ουσιαστικά είσαι είναι πάντα εδώ και πάντα πλήρες. Δεν χρειάζεται εξάγνηση, ποτέ δεν αλλάζει. Για τον Εαυτό δεν υπάρχει σκοτάδι. Δεν μπορείς να ανακαλύψεις την αλήθεια ή να γίνεις η αλήθεια, γιατί είσαι αυτή. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για να τη φέρεις πιο κοντά. Δεν χρειάζεται να μάθεις τίποτε. Δες μόνο ότι προσπαθείς συνέχεια να αποφύγεις αυτό που είσαι. Σταμάτα να χάνεις χρόνο και ενέργεια προβάλλοντας συνεχώς κάτι. Ζήσε αυτό το σταμάτημα, όχι νωθρά και παθητικά. Ζήσε την εγρήγορση που βρίσκεις όταν πάψεις να αναμένεις και να προσδοκάς. Αυτή επίσης είναι η sadhana σου. Δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης της πραγματικότητας. Είναι η τελειότητα αυτή καθαυτήν. Πως θα μπορούσες να πας πιο κοντά της; Δεν υπάρχουν μέσα με τα οποία μπορείς να την προσεγγίσεις.