Πρόκειται για μια ποιητική διαδρομή η οποία ανατέμνει τη μνήμη, τον έρωτα, την απώλεια και τον χρόνο με γλώσσα βαθιά εικονοπλαστική και αισθαντική. Η Παλαπάνη υφαίνει με λέξεις τον καμβά της ύπαρξης: από τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας και τις πρώτες συγκινήσεις του έρωτα, μέχρι την ωριμότητα και τα μεγάλα ερωτήματα για ζωή και θάνατο. Η συλλογή, χωρισμένη σε θεματικές ενότητες, κινείται από την προσωπική εξομολόγηση στον στοχασμό, από το φως στο σκοτάδι, αφήνοντας στον αναγνώστη την αίσθηση μιας εσωτερικής περιπλάνησης γεμάτης λυρισμό. Με αναφορές στη φύση, την ελληνική παράδοση, αλλά και σύγχρονες υπαρξιακές ανησυχίες, το έργο της Παλαπάνη συνομιλεί με τον χρόνο και την αλήθεια, αναδεικνύοντας τη δύναμη της ποίησης να λυτρώνει.