Από όλες τις γραφές που εμφανίστηκαν στον χώρο της Μέσης Ανατολής κατά την αυγή του ανθρώπινου πολιτισμού, αυτές που σχετίζονται με τους Έλληνες έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Οι μινωικές και μυκηναϊκές γραφές και το αρχαϊκό ελληνικό αλφάβητο που ξεπήδησε από αυτές, με τη συμβολή βέβαια και των άλλων γραφών των λαών της περιοχής, ήταν ουσιαστικά η αρχή της γραφής με τη σημερινή της μορφή. Υπήρξαν όμως και άλλοι «πρόθυμοι» των γραφών και του ελληνικού αλφαβήτου, με πρώτους τους εκπληκτικούς Ετρούσκους, που δεν έκρυβαν την αγάπη τους και την ταύτισή τους με τον ελληνικό πολιτισμό, μέρος του οποίου, με ευρύτερη έννοια, θα πρέπει να θεωρούνται. Ακολούθησαν οι Λατίνοι και οι Ρωμαίοι, ως καθολικοί διάδοχοί τους, αλλά και οι λαοί της Μικράς Ασίας. Σε αυτό το βιβλίο κάνουμε ένα σύντομο πέρασμα από όλα τα παραπάνω, με την ελπίδα ότι, όπως είναι και ο τίτλος του βιβλίου, θα προκληθεί κάποιο ενδιαφέρον και προβληματισμός.