Ένα παλιό κασκόλ, το τελευταίο φως ενός καλοκαιρινού απογεύματος, μια χριστουγεννιάτικη κάρτα, ένα ταξίδι, μια μυρωδιά, μια πόρτα μισάνοιχτη... Στις σελίδες της «Ενδελέχειας», οι πιο ασήμαντες φαινομενικά στιγμές αποκτούν διάρκεια και γίνονται καταφύγια. Εκεί όπου η παιδική ηλικία συναντά την ενηλικίωση, η απώλεια μεταμορφώνεται σε τρυφερότητα και η νοσταλγία δεν κοιτάζει μόνο προς τα πίσω, αλλά φωτίζει τον δρόμο που συνεχίζεται. Δώδεκα μικρά διηγήματα για όσα δεν χάνονται ποτέ πραγματικά. Για τους ανθρώπους που εξακολουθούν να μας συνοδεύουν, για τα μέρη που κατοικούν ακόμη μέσα μας και για εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που, χωρίς να το καταλάβουμε, έγιναν η ίδια η ζωή μας.