Πρόκειται για το εγκυρότερο διεθνώς ετυμολογικό λεξικό της αρχαίας ελληνικής, η δεύτερη, συμπληρωμένη και διορθωμένη έκδοση του οποίου στα γαλλικά έγινε το 2009. Το λεξιλόγιο της αρχαίας ελληνικής κατατάσσεται σε οικογένειες συγγενών λέξεων, και για κάθε οικογένεια δίνεται η ετυμολογία της ή, αν αυτή δεν έχει προσδιοριστεί επακριβώς, οι ετυμολογικές προτάσεις που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί. Αποσαφηνίζεται έτσι η σύσταση του ελληνικού λεξιλογίου, στον ινδοευρωπαϊκό πυρήνα του οποίου προστέθηκαν δάνεια, είτε από γλώσσες των προγενέστερων κατοίκων του ελλαδικού χώρου είτε από γλώσσες γειτονικών κτλ. λαών. Ο συγγραφέας, όμως, δεν αρκείται στην παράθεση της ετυμολογίας αλλά επιχειρεί να δώσει μια συνολική εικόνα της ιστορίας του αρχαίου ελληνικού λεξιλογίου, με τις ποικίλες σημασιολογικές εξελίξεις που συνέβησαν, τα παράγωγα και τα σύνθετα που σχηματίστηκαν κτλ. Η ελληνική έκδοση περιέχει πρόσθετες βελτιώσεις σε σχέση με τη γαλλική του 2009, όπως παραπομπές στις σύγχρονες εκδόσεις των αρχαίων συγγραφέων και ριζικά αναθεωρημένο το τμήμα του λεξικού που αναφέρεται στις επιβιώσεις αρχαίων λέξεων στα νέα ελληνικά.