Ex nihilo... Συνάντηση με κρυμμένες λέξεις. Με τόπους απροσδόκητους και τυραννικούς. Με αντανακλάσεις και εικόνες από χαμένες μνήμες. Ένα ταξίδι δίχως ακριβή προορισμό. Η αγωνία για την ανίχνευση του χαμένου εαυτού, του χαμένου χρόνου σε μια ελεύθερη πτώση. Ειλικρίνεια και υποκρισία σε αμφισβήτηση. Η ιλαροτραγωδία της εξουσίας. Η ασημαντότητά της. Κι οι άνθρωποι σε ασύμβατες διαδρομές. Ελεύθεροι στην τέλεια δέσμευσή τους. Κι ό,τι απομένει. Ακριβό, πολύτιμο στην πλήρη ένδειά του. Η συνάντηση με τις λέξεις: ίχνη κι αποτυπώματα ψυχής. Ελλείμματα ψυχής. Αμφιβολία για τα σημαίνοντα και τα σημαινόμενα. Η υποψία ενός χαμόγελου. Στην προσδοκία της ποίησης. ...Ad nihilum; Αξίζει κι αυτό ως ακροτελεύτια προσδοκία;