Έπειτα από το διαζύγιό της και σε κακή ψυχολογική κατάσταση, η Τζιγιόν εγκαταλείπει τη Σεούλ και μετακομίζει στη μικρή παραθαλάσσια πόλη Χουιριόνγκ. Εκεί ανακαλύπτει τυχαία ότι μένει στην ίδια πολυκατοικία με τη γιαγιά της, την οποία ξανασυναντά έπειτα από περίπου είκοσι χρόνια αποξένωσης. Μέσα από την αναθέρμανση της σχέσης τους, η Τζιγιόν ακούει αφηγήσεις που εκτείνονται σε βάθος εκατό χρόνων για τη ζωή της προγιαγιάς, της γιαγιάς και της μητέρας της, και αναμετριέται με τον ίδιο της τον εαυτό. Οι εμπειρίες τους φανερώνουν τη διαχρονικά εύθραυστη θέση των γυναικών μέσα σε μία αυστηρή, παραδοσιακή και ανδροκρατούμενη κοινωνία, ενώ τα εμπόδια και οι ήττες τους αναδεικνύουν την αθέατη δύναμή τους να τα καταφέρνουν τελικά μόνες τους. Με λιτή και διεισδυτική γραφή, η Τσόι Ουνγιόνγκ υφαίνει ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για τη γυναικεία φιλία, τον αγώνα επιβίωσης και την αντοχή, φωτίζοντας τις χαρές και τις λύπες της ζωής μέσα στον χρόνο.