Ο Χρήστος Γιανναράς ήταν από τους πρώτους που κατήγγειλαν την εμπλοκή της ελληνικής κοινωνίας στον καταναλωτισμό και στον πολιτισμό του ωφελιμισμού, του ναρκισσισμού και της αυτοκαταξίωσης, αλλά και της ανελέητης συμβατικότητας, η οποία όλα τα ψευτίζει και τα φθείρει ανεπανόρθωτα. Υπογράμμισε τη σημασία της προσωπικής ύπαρξης που αντλεί νόημα ζωής από την Τριάδα, υπογράμμισε τη σημασία της σχέσης και της κοινωνίας των προσώπων όπως αυτή ευλογείται μέσα στο εκκλησιαστικό μυστήριο και ζήτησε να βρούμε εμείς οι Έλληνες (αλλά και ο κόσμος ολόκληρος) τις αλήθειες εκείνες που οδηγούν τον άνθρωπο να υπάρξει ως θείο δημιούργημα, ως μοναδική ύπαρξη, ως πρόσωπο στραμμένο στον όντως Όντα. Μελετώντας το έργο του Χρήστου Γιανναρά, από το «Ορθός λόγος και κοινωνική πρακτική» ως το «Έξι φιλοσοφικές ζωγραφιές», το βιβλίο επιχειρεί να καταγράψει την συνεχή φιλοσοφική και θεολογική του αναζήτηση καθώς και την πνευματική του εξέλιξή μέσα στον χρόνο.