Το βιβλίο μου αυτό, όγδοο κατά σειρά, περιλαμβάνει γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο και απασχόλησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα, και κάποιες από αυτές και στο εξωτερικό (όπως η δολοφονία της Καρολάιν από τον πιλότο σύζυγό της, αλλά και οι άγριες δολοφονίες της Γαρυφαλλιάς στη Φολέγανδρο, της φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, της Κυριακής έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Αγίων Αναργύρων Αττικής). Όλες είναι πραγματικές υποθέσεις και δεν περιέχουν φανταστικές σκηνές ή μυθοπλασία. Διαδραματίστηκαν στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε διάφορα άλλα μέρη της Ελλάδας έως και τη δεκαετία του 2020. Ο αναγνώστης όμως θα βρει και δολοφονίες γυναικών παλαιότερων εποχών που προξενούν ιδιαίτερη εντύπωση στις νεότερες γενιές. Αναφέρω ενδεικτικά: Ένας αγρότης σκότωσε τη σύζυγό του επειδή γεννούσε μόνο κορίτσια. Ένας άλλος τη σκότωσε επειδή δεν είχε έτοιμο το φαγητό όταν επέστρεψε από τη δουλειά του. Κάποιος άλλος συζυγοκτόνος την έπνιξε σε πιθάρι με κρασί επειδή –όπως ισχυρίστηκε– μεθούσε, ενώ αμέσως μετά τα σαράντα της γυναίκας του ξαναπαντρεύτηκε. Άλλος κακοποιούσε σεξουαλικά μια γυναίκα που είχε φυλακισμένη στο σπίτι του, και η σύζυγός του βιντεοσκοπούσε όλες τις σκηνές! «Οι γυναικοκτόνοι έχουν τα κλειδιά του σπιτιού μας» είναι ένα από τα χαρακτηριστικά συνθήματα των κινημάτων ενάντια στην έμφυλη βία. Στα σαράντα πέντε χρόνια που υπηρέτησα το αστυνομικό και το δικαστικό ρεπορτάζ, «θητεύοντας» δίπλα σε κάθε λογής παραβατικούς, μπορώ να το επιβεβαιώσω. Π. Σ.