Στα δέκα του χρόνια, ο μικρός Στεφάν βιώνει μια κακοποιητική εμπειρία που δεν μπορεί να κατανοήσει ούτε να ονομάσει. Έτσι, τη θάβει βαθιά μέσα του, στη σιωπή. Χρόνια αργότερα, ενήλικας πια, επιστρέφει τυχαία στο κτίριο όπου συνέβη το γεγονός που σημάδεψε την παιδική του ηλικία. Η μνήμη ξυπνά και ο ίδιος έρχεται αντιμέτωπος με όσα απέφευγε όλα αυτά τα χρόνια: τη βία, την ενοχή, τη σιωπή της οικογένειας. Ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ο αφηγητής προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς του συνέβη και κυρίως γιατί δεν μίλησε ποτέ γι’ αυτό. Σε ένα ελληνικό νησί, απομονωμένος, επιχειρεί να γράψει αυτή την ιστορία, μετατρέποντας το τραύμα σε λόγο. Μια βαθιά προσωπική, αυτοβιογραφική αφήγηση για την κακοποίηση, τη μνήμη και τη δύναμη της γραφής. Γιατί κάποιες αλήθειες, όσο οδυνηρές κι αν είναι, μπορούν τελικά να απελευθερώσουν. Και τότε η αποκάλυψη είναι ευτυχής.