Η Ιλιάδα είναι ένα εκτενές επικό ποίημα που αποτελείται από 15.692 στίχους. Ο τίτλος μάς παραπέμπει γενικά στον μύθο του πολέμου και της άλωσης του Ίλιου, όπως ονομαζόταν αλλιώς η Τροία. Ωστόσο βασικό θέμα του, όπως διαφαίνεται από την αρχή του έπους, είναι ένα συγκεκριμένο επεισόδιο του πολέμου αυτού, η διαμάχη Αγαμέμνονα-Αχιλλέα και η συνακόλουθη οργή του δεύτερου και αποχή του από τη μάχη. Το γεγονός βέβαια δεν είναι δευτερεύουσας σημασίας, καθώς ο Αγαμέμνονας ήταν ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων και ο Αχιλλέας ο γενναιότερος ανάμεσά τους, χωρίς τον οποίο η εκστρατεία κινδύνευε να αποτύχει. Παρ' όλ' αυτά το έπος τιτλοφορείται Ιλιάδα και όχι Αχηλληίδα ή Αχίλλεια, επειδή στην περιγραφή του μεμονωμένου αυτού επεισοδίου εμπλέκονται και πολλά άλλα επεισόδια σχετικά με τον τρωικό πόλεμο. Το συγκεκριμένο επεισόδιο εκτείνεται σε μια περίοδο 52 ημερών, εκ των οποίων οι 21 κυλούν κατά τη διάρκεια της Α μόνο ραψωδίας, οι 22 κατά τη διάρκεια της Ω, και μόνο 8 κατά τη διάρκεια των υπόλοιπων 22 ραψωδιών (Β-Ψ). Η πλοκή της Ιλιάδας ξεκινά με την άφιξη του ιερέα του Απόλλωνα Χρύση στα καράβια των Αχαιών, με σκοπό να ζητήσει την απελευθέρωση της κόρης του, Χρυσηίδας, την οποία είχαν αρπάξει οι Αχαιοί από τη Χρύσα και την είχαν δώσει στον Αγαμέμνονα. Ο Αγαμέμνονας αρνείται και προσβάλλει τον ιερέα του Απόλλωνα, με αποτέλεσμα ο Απόλλωνας να οργιστεί και να στείλει επιδημία στο στρατόπεδο των Αχαιών. Ο μάντης Κάλχαντας αποκαλύπτει στους Αχαιούς τα αίτια της οργής του Απόλλωνα.