Μέσα από βιώματα της καθημερινής ζωής, ο ποιητής συνθέτει γλαφυρές εικόνες νοσταλγίας, προβληματισμού και στοχασμών δημιουργώντας ένα ποιητικό ημερολόγιο γι’ αυτόν τον τελευταίο μήνα της άνοιξης. Με τα συμπαρομαρτούντα της πανδημίας να κάνουν κατάφωρη την επιρροή τους σε μεγάλο μέρος των ποιημάτων, η επιλογή του συγκεκριμένου μήνα του έτους 2021 δεν καθίσταται διόλου τυχαία από τον ποιητή. Περιλαμβάνοντας την ανάσταση, το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή, μας προϊδεάζει για αυτό που έπεται αυτής της σκοτεινής για την ανθρωπότητα περιόδου. Το οικείο γλωσσικό ύφος προσδίδει μια αμεσότητα στον αναγνώστη, καθιστώντας τον από απλό παρατηρητή σε σιωπηλό μέτοχο της ποιητικής σκέψης, η οποία –βαθιά υπαρξιακή στα θεμέλιά της– αναδύεται μέσα από την αχλή του ψυχικού κόσμου.