“Συναξάρι” είναι η καταγραφή των βίων των αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με ιδιαίτερη έμφαση στο τέλος της επίγειας ζωής τους. Το επίθετο “ιπποκρατικός” αναφέρεται σε όσα συνδέονται με την ιατρική θεωρία και πράξη, ως φόρος τιμής στον “πατέρα της Ιατρικής”. Ο συνδυασμός των δύο όρων περιγράφει το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού, που αποτελείται από στιγμιότυπα της ζωής και κυρίως του τέλους μιας σειράς ασθενών, όπως αυτά βιώθηκαν από τον θεράποντα ιατρό τους. Στην κλινική ιατρική συναντούμε τους ανθρώπους στις δύσκολες στιγμές τους: την αρρώστια, την ανημπορία, τον πόνο, το πένθος, τον θάνατο. Εκεί που τα εξωτερικά “φτιασίδια” – χρήματα, αξιώματα, κοινωνική θέση, γνώσεις και ικανότητες- περνούν σε δεύτερη μοίρα ή και χάνονται τελείως, και βλέπουμε τον άνθρωπο όπως πράγματι είναι: ως ένα φθαρτό – πάσχον σώμα που φιλοξενεί μια αθάνατη ψυχή. Συναντούμε τη φθορά της ύλης από τη μία μεριά και το άυλο πνεύμα από την άλλη. Τα κείμενα του βιβλίου εστιάζουν στα διλήμματα, τους φόβους, τα υπαρξιακά ερωτήματα των ασθενών που πλησιάζουν προς το τέλος, αλλά και στα συναισθήματα που όλα τα παραπάνω γεννούν στην ψυχή του ιατρού τις τελευταίες ημέρες.