Οι «Καρποί» τής έρευνας και οι «Κλάδοι» τους: μια στάση και μια προσδοκία. Αμφότερες η Διδασκαλία, σε οποιαδήποτε βαθ- μίδα, και η Μελέτη, που την προετοιμάζει και την συνοδεύει σε όλη την διάρκεια της πορείας της, οφείλουν –και μακάρι οι συν- θήκες να ευνοήσουν ώστε να μπορέσουν–, αφού περατωθούν, να σταθμεύσουν, προκειμένου να επιμεληθούν (και, πιθανώς, να ολοκληρώσουν) τα πεπραγμένα τους, πριν τα παραδώσουν σε σύγχρονους/-ες και μεταγενέστερους/-ες, διατηρώντας την ελπί- δα ότι αυτοί (εκείνοι)/ αυτές (εκείνες) θα ενδιαφερθούν και θα τα ακολουθήσουν ή θα τα οδηγήσουν στις παντοειδείς διακλαδώ- σεις τους στον χώρο τής γνώσης.[…] Τα Δοκίμια–Μελέτες τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην πα- ρούσα συγκεντρωτική έκδοση έχουν αναθεωρηθεί και συμπλη- ρωθεί, κάποια σε μεγάλο βαθμό και κάποια άλλα σε μικρότερο· σε ό,τι με αφορά, θεωρώ πως τα εκθέτω στην δημόσια κριτική εκ νέου[…].