Ανάμεσα σε δυο λιμάνια βρίσκεται ένα χωριό της Μεσσηνίας. Και σε μια άλλη εποχή… Τότε που ο κόσμος είχε άρωμα από μούστο και γλυκόπιοτο κρασί… Τότε που ο κόσμος είχε ένα σεντούκι για να φυλάει κομμάτια της ζωής του… Τότε, ανάμεσα στο γαλάζιο του ουρανού και το πράσινο του κάμπου –όπως ήταν και το χρώμα των ματιών της–, γεννήθηκε η γιαγιά μου. Η γιαγιά Μαρία. Η ιστορία της πλέκεται νήμα νήμα στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Μια ιστορία περίπλοκη, όπως περίπλοκα έπλεκε κι εκείνη τις δαντέλες της και τα ρούχα τα δικά μας. Και με πολλή αγάπη. Ένα δέντρο φρουρός της και προστάτης της ως το τέλος έρχεται διαρκώς στη θύμησή μου και μου ξυπνάει αναμνήσεις και αρώματα. Αυτά τα αρώματα θέλω κι εγώ με αγάπη να απλώσω στο «τραπέζι» της ζωής σας, σαν εδέσματα, για να πάρουν τη γεύση και το νόημα που θέλει να νιώσει ο καθένας από εσάς. «Κράτα το σαν φυλαχτό» μου είπε κάποτε. Και το έκανα… Μέχρι τώρα!