Η Μάνη είναι τόπος φτωχός και άγονος, όµως κατά τη γεωµορφολογία της είναι µεγάλης σπουδαιότητας, γιατί από την άκρα του Ταινάρου περνάνε οι θαλάσσιοι δρόµοι του εµπορίου και της ναυτιλίας. Η Μάνη υπήρξε τόπος ελευθερίας σε όλες τις περιόδους της Ελληνικής ιστορίας. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, βίωσε δυσκολίες και πολλά προβλήµατα, γιατί απ’ τη µΊα µεριά ήταν ο υπερπληθυσµός και οι εµφύλιες µεταξύ των οικογενειών διαµάχες, ενώ από την άλλη οι επελάσεις Τούρκων σερασκέρηδων και ναυάρχων, που σκόρπιζαν τον θάνατο και την καταστροφή, µε επακόλουθο να έχουµε αναγκαστικές αποδηµίες. Το Α΄ µέρος της παρούσας συγγραφής αναφέρεται στις πολυάνθρωπες µετοικεσίες – µεταναστεύσεις Μανιατών οι οποίες οφείλονταν σε αιχµαλωσίες και εξανδραποδισµούς, αλλά και σε κοινωνικοοικονοµικά αίτια. Το Β΄ µέρος αναφέρεται πολύ σύντοµα στην ιστορική πορεία και τη δοµή της Μανιάτικης ζωής και δειγµατικά παρουσιάζονται κάποιες ειδικές περιπτώσεις οικογενειών της. Εν τέλει και τα δύο µέρη της συγγραφής φανερώνουν πως οι Μανιάτες είχαν περισσό ζήλο, µεγάλη ευψυχία και δυναµισµό φυλάσσοντες πάντα τα πάτρια και τα ιερά.