Το παρόν πόνημα αποτελεί ένα σημείωμα της συγγραφέως προς όλους και όλες για τη δημοκρατία, ξεκινώντας με ιστορικά γεγονότα και καταλήγοντας σε προσωπικές μνήμες και βιώματά της. Μέσω αυτού επιθυμεί να δώσει το μήνυμα πως οι απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στους εργασιακούς χώρους και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού με πενιχρά εισοδήματα λόγω της συγκεκριμένης πολιτικής του κεφαλαίου στη χώρα μας, η ανισότητα στην παιδεία και την Υγεία, κ.α., μπορούν να αντιμετωπιστούν με αγώνα σε όλα τα επίπεδα… Ανυπακοή σε κάθε τι άδικο! Γνώσεις, οργάνωση, που αποφέρει δύναμη, και καθημερινή πάλη˙ αυτός είναι ο δρόμος! Ελευθερία, όχι μόνο στον λόγο αλλά και στις πράξεις!