Τι μπορεί να σωθεί όταν έχεις δει τα πάντα να καταρρέουν; Ο θάνατος δεν σημαίνει ότι πρέπει να πούμε αντίο. Κι αν διάλεξα να φύγω την 1η Απριλίου, είναι γιατί ο θάνατος είναι ένα μεγάλο ψέμα. Αρκεί να έχεις ζήσει όμορφα, έντονα, με χάρη και τρυφερότητα. Και πώς μπορούμε να μιλάμε για θάνατο όταν αυτός αφήνει πίσω του «ζωή»; Είναι σημαντικό να μάθεις να ζεις το «τώρα» χωρίς αναβολές. Έγραψα αυτό το βιβλίο στη μνήμη του γιου μου, που έφυγε μόλις στα 33 του, όμως έζησε με πάθος και τόλμη τη σύντομη ζωή του. Όσο κι αν προσπάθησα να μη δώσω πένθιμο χαρακτήρα σ’ αυτό το βιβλίο, δεν τα κατάφερα. Όμως η ζωή είναι όμορφη, με τα χρώματά της και τις μυρωδιές της. Γιατί η ηλικία είναι μονάχα ένας αριθμός στο ταξίδι σου στο σύμπαν. Γι’ αυτό σημασία έχουν τελικά η αγάπη που έδωσες και η κληρονομιά που άφησες στον υλικό κόσμο. Ζήσε όπως έζησε ο Χρήστος. Ρούφα τη ζωή ως το μεδούλι της. Μια καλή ζωή δεν μπορεί να επισκιαστεί από τον θάνατο.