Ο ερχομός του Χριστιανισμού στην Ηγεμονία του Κιέβου των Ρως στα τέλη του δέκατου αιώνα είχε τεράστιο αντίκτυπο στην ανάπτυξη του ρωσικού πολιτισμού. Παρά την εγκατάλειψη των παγανιστικών θεών, οι ειδωλολατρικές δοξασίες και πρακτικές συνέχιζαν να συνυπάρχουν με τις χριστιανικές για πολλούς αιώνες, δημιουργώντας ένα σύστημα γνωστό ως "διπλή πίστη". Τα ανθεκτικά στο χρόνο μυθικά έθιμα και πιστεύω αφορούσαν στη λατρεία της γης, του νερού, της φωτιάς και του ανέμου, στην ύπαρξη δαιμόνων και πνευμάτων στο φυσικό κόσμο, στη λατρεία των νεκρών και στη μαγεία. Η συγγρααφέας αντλεί πληροφορίες από πολλές πηγές που περιλαμβάνουν ανέκδοτα διηγήματα, θρησκευτικούς θρύλους, έπη, μοιρολόγια και λαϊκά παραμύθια, για να αναδείξει την εξέλιξη των μεγάλων θεμάτων και να αναγάγει τους ρωσικούς μύθους σε μια μυθολογία παγκόσμιου κύρους.