Η ζωή είναι μικρές στιγμές χαράς ανάμεσα στους κύκλους του μεγάλου Πόνου... Να είναι έτσι; Μπορεί και όχι … Αλλά, να … Κάπου εκεί μετράς και τις Απώλειες όπου δίνουν νόημα στην ανάμνηση και στην ελπίδα μιας νέας συνάντησης στις εσχατιές της ύπαρξής μας. Εκεί που ο Χρόνος σταματά και η συμπαντική αιωνιότητα στροβιλίζεται στο δικό της χορό. Και είναι κείνες οι μικρές σταγόνες χαράς που σε συντροφεύουν στο δικό σου Νόστο, στο δικό σου οριστικό ταξίδι.