Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας 4 ος μ.Χ. αιώνας Λένε ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αυτή όμως η ιστορία γράφτηκε από τους ηττημένους. Ηττημένους ενός θρησκευτικού φανατισμού που τους αφάνισε. Στην Τουρκία μετά τον μεγάλο σεισμό του 2023, ο Mario ανακαλύπτει τυχαία μία πανάρχαιη περγαμηνή. Με μεγάλη έκπληξη διαπιστώνει ότι η περγαμηνή περιέχει την αυτοβιογραφία ενός δασκάλου. Διαβάζοντάς την ξετυλίγονται τα γεγονότα μιας εποχής, γεγονότα θαμμένα στις στάχτες της ιστορίας, γεγονότα άγνωστα, μυστικά κρυμμένα. Στην αρχαία Αντιόχεια αυτής της εποχής, ο Ελλάδιος, Έλληνας δάσκαλος της Σχολής του διάσημου Λιβάνιου, βλέπει τριγύρω του να απλώνονται η παραφροσύνη, οι διωγμοί, οι καταστροφές των ελληνικών ναών, οι πυρπολήσεις βιβλιοθηκών, ο θάνατος της γνώσης. Ανήμποροι μπροστά στις πανίσχυρες ρωμαϊκές λεγεώνες, λίγοι άνθρωποι του πνεύματος προσπαθούν να διασώσουν ό,τι μπορούν από τα πιο διάσημα συγγράμματα της εποχής τους, για να μεταλαμπαδεύσουν τον ελληνικό πολιτισμό στις επόμενες γενεές. Ο κόσμος τους δαιμονοποιείται, συκοφαντείται και αφανίζεται με πρωτοφανή μανία από τον Χριστιανικό κλήρο και τους φανατικούς μοναχούς, που στο πέρασμά τους αφήνουν μόνο ερείπια. Έντρομος ο Λιβάνιος απευθύνει επιστολή παράκλησης προς τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, προσπαθώντας να διασώσει τους ελληνικούς ναούς από την καταστροφή. Οι νόμοι όμως του αυτοκράτορα είναι σκληροί και αδυσώπητοι για όσους αρνούνται να αποχωριστούν τη θρησκεία των Θεών. Σε μία καμπή της ιστορίας, μία θρησκεία επιβάλλεται, μία άλλη αφανίζεται. Ένας Θεός νικά, οι Θεοί των Ελλήνων ηττώνται. Η γνώση θα διασωθεί; Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που φωτίζει τον 4 ο μ.Χ. αιώνα και την επιβολή της Χριστιανικής θρησκείας από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο. Διωγμοί, καταστροφές ιερών, λεηλασίες περιουσιών, πυρπολήσεις βιβλιοθηκών, δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης, πόλεμοι επικράτησης, συνθέτουν μία ολόκληρη εποχή και σηματοδοτούν το τέλος του ελληνικού πολιτισμού, το θάνατο του αρχαίου κόσμου. Είμαστε οι Έλληνες τώρα χαμένοι στις στάχτες Και οι ελπίδες των νεκρών μας θαμμένες Γιατί τα πάντα ανάποδα γύρισαν. Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς.