Από τα χειρόγραφα τετράδια του κυρίου Αναστασίου αναδύεται ένα χρονικό της σχολικής πειθαρχίας στην Ελλάδα των ετών 1968–1978. Στη Νάξο του ανέμου και στην ορεινή περιοχή των Γρεβενών, το κουδούνι, το θρανίο, το ρολόι, ο βαθμός και ο χάρακας γίνονται μέτρα εξουσίας, φόβου, φροντίδας και αμφιβολίας. Ο Νίκος Τουμαράς ακολουθεί τη διαδρομή ενός εκπαιδευτικού που καταγράφει, επιβάλλει, ξανασκέφτεται και επιστρέφει στα ίδια περιστατικά. Ανάμεσα στη γραμμή του κανόνα και στον άνεμο του τόπου, ακούγονται οι φωνές των μαθητών, οι μικρές αντιστάσεις τους και όσα το επίσημο αρχείο άφησε έξω. Μια μαρτυρία για την τάξη, την υπακοή και το ανθρώπινο ρήγμα.