Ο Εμμανουήλ Ροΐδης αποδεικνύει ότι βρυκόλακες, αν και προχριστιανικά γεννήματα της λαϊκής φαντασίας «αξιοποιήθηκαν» στη συνέχεια στο έπακρο από τους ρασοφόρους προκειμένου να τρομοκρατούν τους «πιστούς», να τους εκμεταλλεύονται ανενόχλητοι και το χειρότερο, να συγκαλύπτουν τα εγκλήματά τους. Για το λόγου το αληθές ο Ροΐδης περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια ένα τέτοιο φρικτό έγκλημα, και στη συνέχεια παραθέτει την «αγιοποιημένη» εκδοχή που κυκλοφόρησαν οι ρασοφόροι προκειμένου να αποδώσουν το φονικό σε «θεϊκή» πρωτοβουλία τρομοκρατώντας έτσι τους επίδοξους μιμητές του θύματος. Κατά συνέπεια ο Ροΐδης μας διδάσκει ότι πίσω από κάθε ιστορία νεκρανάστασης και «επίσκεψης» νεκρών κρύβεται πάντοτε ο δόλος των ρασοφόρων, που εκμεταλλεύονται τον φόβο των ανθρώπων απέναντι στο θάνατο, προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη.