Η παρούσα εργασία εξετάζει διεξοδικά την ομάδα εκείνη των Άγγλων ποιητών του ΙΖ΄ αιώνα, που οι συνθέσεις τους - καινοτόμες, συχνά δύσκολες ή και γενικά δυσνόητες από τους σύγχρονούς τους, ποιητές και κριτικούς - αποτελούν το λογοτεχνικό corpus που αποκαλείται Μεταφυσική Ποίηση. Οι Μεταφυσικοί, αντλώντας από τα αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά επιγράμματα τη μεγαλύτερη δυνατή οικονομία των εκφραστικών τους μέσων και πλέκοντας τις συνθέσεις τους, συνήθως, γύρω από μια κεντρική φαεινή ιδέα, στρέφουν το βλέμμα τους στις νέες δοξασίες και ανακαλύψεις της εποχής, μπολιάζοντάς τες με στοιχεία από το χώρο των φυσικών επιστημών και των καινούργιων τάσεων της φιλοσοφίας. Μια ποίηση πολυσχιδής και πνευματώδης, τόσο γλωσσικά όσο και θεματικά, που υπηρέτησαν αρκετοί ποιητές, ο βίος και το έργο των οποίων αναλύεται και σχολιάζεται σε 7 επιμέρους κεφάλαια, όπου ο αναγνώστης θα βρει μεταφρασμένα στα ελληνικά τα αντιπροσωπευτικότερα ποιήματά τους (τα πρωτότυπα συγκεντρώνονται στο τέλος του τόμου, μαζί με τη βιβλιογραφία και ειδικά ευρετήρια).