Έκδοση που απαρτίζεται από διηγήματα και ποιήματα, μέσω των οποίων ο συγγραφέας δίνει μία διαφορετική διάσταση στην έννοια της ομορφιάς. Συναισθήματα ζοφερά, όπως αυτά της μοναξιάς, της εγκατάλειψης, της ερημιάς φαίνεται να κατακλύζουν τις γραμμές του βιβλίου, μιας και η πρόσφατη εμπειρία του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας αποτελεί μία από τις πηγές έμπνευσης. Το χωριό είναι κατά βάση το σκηνικό δράσης, ενώ το υποβλητικό υπόβαθρο μέσα από το οποίο περιγράφεται αποτελεί ίσως έναν τρόπο που τονίζει την ομορφιά του και μας θυμίζει το ζωηρό παρελθόν του. *** Καταχνιά, ομίχλη κι ένα στρώμα παχιάς υγρασίας σέρνεται, σαν αρρώστια έτοιμη να μολύνει τα πάντα. Μονάχα ο τρούλος της εκκλησίας διακρίνεται, το καμπαναριό κι ο τελευταίος όροφος μιας πολυκατοικίας μακριά στον ορίζοντα. Επίσης, οι κορφές δυο πεύκων δεξιά κι αριστερά του τρούλου, καθώς κι ένα ελικόπτερο σταματημένο ψηλά, όπως σε φωτογραφία. Κάθε μέρα που περνάει όλο και θολώνει το τοπίο, πληθαίνουν οι μολυσμένοι από παλιά κατάρα ή από λέπρα, χολέρα, τύφο και πανούκλα. Το κέλυφος της πλήξης είναι από κέρατο κατσίκας. Της πλήξης από αναγκαστικό εγκλεισμό, από κέρατα ταράνδου.