Η Μεγάλη Ιδέα άρχισε να καλλιεργείται στον ελληνισμό ταυτόχρονα σχεδόν με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, για να αναζωπυρωθεί αρχικά με τη δημιουργία του ελληνικού κράτος που ασφυκτιούσε στην έκταση της επικράτειάς του, που έφτανε μέχρι τη Στερεά και στη συνέχεια μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν μέρος της Σμύρνης επιδικάζεται στην Ελλάδα, που επικύρωσε την απόφαση με τη Συνθήκη των Σεβρών, τον Απρίλιο του 1920 και ανέλαβε την στρατιωτική κατοχή της Σμύρνης. Επειδή όμως αντιδρούσαν οι Ιταλοί που διεκδικούσαν τα μικρασιατικά παράλια και υπήρχε φόβος να επιχειρήσουν πραξικοπηματική απόβαση στη Σμύρνη, ο Ελ. Βενιζέλος, ύστερα από συνεννόηση με τον Λόιντ Τζώρτζ, διέταξε την 1η Ελληνική Μεραρχία να αποβιβαστεί στην πρωτεύουσα της Ιωνίας και να την καταλάβει. Παρ’ όλα αυτά, ήταν εφικτή η υλοποίηση της Μεγάλα Ιδέας; Ή μήπως ήταν η αρχή του τέλους της;