Οι γονείς του Αντώνη όλο του κάνουν ερωτήσεις. «Έφαγες το κολατσιό σου; Έπλυνες τα χέρια σου; Μάζεψες το δωμάτιό σου;» Και άλλες πολλές. Ένα βράδυ όμως, πριν από την καληνύχτα, ο μπαμπάς τον ρώτησε: «Τι σε έκανε χαρούμενο σήμερα, Αντώνη μου;» «Τίποτα», του απάντησε εκείνος αυθόρμητα. Αλλά όταν ο μπαμπάς τού ζήτησε να το ξανασκεφτεί, είχε πολλά να του πει. Με μια απλή ερώτηση και με πολλή αγάπη, ένας πατέρας μαθαίνει τον μικρό του γιο να βλέπει και να εκτιμά τη χαρά που του δίνουν απλά πράγματα είτε γίνονται καθημερινά είτε συμβαίνουν ξαφνικά. Τον βοηθά έτσι να σκέπτεται θετικά από μικρός ώστε, μεγαλώνοντας, να διαμορφώσει αισιόδοξη στάση απέναντι στη ζωή αντλώντας δύναμη και από μικρές χαρές και χαρούμενες αναμνήσεις. Μια τρυφερή ιστορία για τη χαρά που φωτίζει τη ζωή μας, μας δίνει δύναμη και μας βοηθά και στα δύσκολα. Λίγη ή πολλή, μικρή ή μεγάλη, συχνή ή αναπάντεχη μπορεί να υπάρχει κι εκεί που δεν το περιμένουμε ή δεν το έχουμε σκεφτεί. Ακόμα και σε μια τόση δα λεξούλα.