Η ψυχολογία δεν μπορεί ποτέ να πει την αλήθεια για την τρέλα γιατί η τρέλα κατέχει την αλήθεια της ψυχολογίας. Και παρ’ όλα αυτά, μία ψυχολογία της τρέλας δεν μπορεί παρά να κινείται προς το ουσιαστικό, από την στιγμή που κατευθύνεται στα τυφλά προς το σημείο όπου δημιουργήθηκαν οι δυνατότητες της ύπαρξής της δηλαδή, κινείται αντίθετα προς το ίδιο της το ρεύμα, προς εκείνες τις περιοχές όπου ο άνθρωπος έχει μία σχέση με τον εαυτό του και εγκαινιάζει εκείνη την μορφή αλλοτρίωσης που τον μετατρέπει σε Homo Psychologicus. Αν η ψυχολογία της τρέλας μεταφερόταν πίσω στις ρίζες της, θα εμφανιζόταν να είναι όχι η αυθεντία της ψυχικής ασθένειας και, συνεπώς, η δυνατότητα της εξαφάνισής της, αλλά η καταστροφή της ίδιας της ψυχολογίας και η ανακάλυψη αυτής της ουσιαστικής, μη ψυχολογικής (επειδή δεν θίγεται από την ηθική) σχέσης, που είναι η σχέση μεταξύ Λογικού και Παράλογου.