Κάθε άνθρωπος κουβαλά μέσα του μια θάλασσα. Κάποια βράδια, χωρίς λόγο, αυτή η θάλασσα φουσκώνει. Αυτό το βιβλίο μιλά γι’ αυτά τα βράδια. Εδώ δεν υπάρχουν ήρωες. Υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν να σταθούν όρθιοι, ενώ κάτι στην ψυχή τους καταρρέει. Άνθρωποι σαν εμάς. Εδώ, η ψυχή γίνεται τόπος. Ένας τόπος όπου οι σκιές έχουν μνήμη, οι χαραμάδες μιλούν και τα μυστικά φυτρώνουν σαν αγκάθια. Είκοσι δυο ιστορίες φωτίζουν τις κρυφές γωνιές του είναι: εκείνα τα λεπτά, απρόβλεπτα σημεία θραύσης που χωρίζουν το πριν και το μετά. Για την ομορφιά που μπορεί να κρυφτεί στην ίδια την καταστροφή. Δεν πρόκειται για ιστορίες ανθρώπων. Πρόκειται για ιστορίες της ανθρώπινης εμπειρίας: της ενοχής, της απώλειας, της επιθυμίας, της λύτρωσης. Μα και της σκέψης που παραμορφώνεται στο σκοτάδι, του συναισθήματος που ψάχνει να βρει ακτή. Γράφτηκε για όποιον έχει νιώσει κάποτε ότι βουλιάζει, αλλά συνεχίζει να αναπνέει. Είναι η στιγμή που το κύμα σηκώνεται και σε αναγκάζει να κοιτάξεις το βάθος. Το Ρήγμα δεν είναι απλώς μια συλλογή διηγημάτων. Δεν αφηγείται μόνο. Σε προκαλεί να νιώσεις. Να θυμηθείς. Να δεις. Αν αντέχεις.