Ο θεατρικός και ταυτόχρονα ποιητικός μονόλογος του πολυβραβευμένου Λουξεμβουργιανού συγγραφέα Ζαν Πορτάντ ξεκινά σαν μια άκρως προσωπική εξομολόγηση, αλλά στην πορεία διασταυρώνεται με την ιστορία της ανθρωπότητας: «Τα σύνορα είναι κάτι τεχνητό, δεν είναι κάτι φυσικό. Είναι γιατί χάσαμε ή κερδίσαμε έναν πόλεμο. Υψώνουμε σύνορα, λέμε εκεί είναι το ξένο, εδώ είναι το δικό μας, κι εγώ το βρίσκω όλο αυτό παράλογο γιατί η ανθρωπότητα είναι μία»…