Μια ιστορία για το παρελθόν που μας επισκέπτεται τη χειρότερη στιγμή και το χιούμορ και το κουράγιο που χρειάζεται όχι μόνο για να συνεχίσουμε τη ζωή μας, αλλά και να την αλλάξουμε. Η εικοσιεφτάχρονη Μαρέιντ δουλεύει ασταμάτητα στο βεστιάριο ενός παλιού θεάτρου στο Λονδίνο. Όλη της η ύπαρξη περιστρέφεται γύρω από κλωστές και βελόνες, τρέχει για να επιδιορθώσει παπούτσια και χαλασμένα φερμουάρ και να πλύνει στο χέρι εσώρουχα. Κάνει επίσης ό,τι μπορεί για να αποφύγει τα χέρια που τη χουφτώνουν στα παρασκήνια και τον νάρκισσο παραγωγό της παράστασης. Ωστόσο, παρά τις ικανότητές της και την εμπειρία της, η Μαρέιντ παραμένει συναισθηματικά στο ανεμοδαρμένο, περιτριγυρισμένο από φράχτες σπίτι της στην Ιρλανδία και στη ζωή που άφησε πίσω της. Στο Λονδίνο του 2002 έχει τη δυνατότητα να γίνει ένας εντελώς άλλος άνθρωπος. Γιατί λοιπόν αισθάνεται τόση ασφυξία; Μεταξύ των πολυσύχναστων δρόμων του Σόχο και των λόφων του Ντόνεγκαλ, η Μαρέιντ νιώθει παγιδευμένη: τρέχει μακριά από το κορίτσι που ήταν, αδυνατεί όμως να αποκαλύψει τη γυναίκα που ήλπιζε να γίνει. Γραμμένο με σπάνια ειλικρίνεια, μεταξύ ζεστασιάς και σάτιρας, το Βεστιάριο είναι μια ιστορία για την αποδοχή του παρελθόντος, το θάρρος να αλλάξεις το παρόν και τις αμφιβολίες για το μέλλον που έρχεται.