Το αγγλοσαξονικό εμπίστευμα - trust αποτελεί στα κράτη του civil law πεδίο έντονων, ιδιωτικοδιεθνολογικών αμφισβητήσεων. Πώς θα χαρακτηριστεί νομικά ο άγνωστος και αρρύθμιστος θεσμός; Πώς θα τον υποδεχθεί η έννομη τάξη μας και θα τον εντάξει, ώστε να αναπτύξει έννομες συνέπειες στην ημεδαπή; Είναι η κλασική μέθοδος του κανόνα σύγκρουσης κατάλληλη ή μήπως πρέπει ο εθνικός δικαστής να καταφύγει στη μέθοδο αναγνώρισης; Καθιστά η όποια ένταξη του άγνωστου θεσμού στην ημεδαπή αναγκαία την προσαρμογή του; Πώς αυτή θα γίνει και σε ποια έκταση; Και ασφαλώς, η ημεδαπή διεθνής δημόσια τάξη παίζει κάποιον ρόλο στην υποδοχή του θεσμού; Ποια η θέση του ενωσιακού δικαίου (και του ΔΕΕ); Τι θέση έχουν λάβει μέχρι σήμερα τα ελληνικά δικαστήρια και αρχές, όπως και η διεθνής θεωρία και νομολογία; Πρέπει το ελληνικό κράτος να κυρώσει τη Σύμβαση της Χάγης για το trust και την αναγνώρισή του; Αν το πράξει θα λυθούν όλα τα σχετικά ζητήματα; Στο επίπεδο δε του ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να εισαχθεί ο θεσμός στο δίκαιό μας; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί η μελέτη να δώσει σαφείς απαντήσεις, απευθυνόμενη όχι μόνο στην επιστημονική κοινότητα του ιδ.δ.δ., αλλά και στον Έλληνα δικαστή και νομικό, όπως και στον νομοθέτη.