Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια πασίγνωστη μεγάλη πόλη, κατέφτασε έναν φοβερός και τρομερός δράκος. Τα βαριά του βήματα ταρακούνησαν τους κατοίκους. Ο δράκος ήρθε πεινασμένος και απειλητικός. Και ήρθε τραγουδώντας! Δράκος είμαι που πεινάει, τρώει και δε σταματάει, Μόνο τ όνομά μου αν βρείτε, θα με ξεφορτωθείτε. Άρχισαν λοιπόν οι κάτοικοι της πόλης να μαντεύουν. Μήπως το όνομά του είναι ασυνήθιστο; Αγαμέμνων, Αναξιμένης, Ζήνων, Ηρόδοτος, Δημοσθένης. Ή μήπως πιο συνηθισμένο; Γιαννάκης, Μάκης Λάκης, Σάκης, Τάκης... Ποιο να είναι άραγε το όνομα του δράκου; Κανείς δεν μπορεί να το βρει και ο φόβος μεγαλώνει. Ο φόβος; Είπε το μυρμηγκάκι... Μήπως τον λένε Φόβο;