Αξιοποιώντας μια σειρά από νέα αδημοσίευτα στοιχεία για τις μάχες του Εμφυλίου και το μεταπολεμικό οικονομικό περιβάλλον στην Ελλάδα και την Ευρώπη, το βιβλίο επιχειρεί μια ανάλυση των ένοπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα την περίοδο 1946-1949 και των συνεπειών τους σε όρους κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς. Η αποτυχία των αντιμαχόμενων μερών να αποτρέψουν την σύγκρουση – ή τουλάχιστον να διαπραγματευτούν την λήξη της πριν κλιμακωθεί– εξετάζεται ως μια συνολική αποτυχία της λειτουργίας των θεσμών στην ελληνική κοινωνία, οι συνέπειες της οποίας ανιχνεύονται ακόμη και σήμερα σε πολλές πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Παράλληλα με τις μεγάλες απώλειες ανθρώπινου δυναμικού και το διχαστικό πολιτικό σύστημα που κληρονόμησε, ο Εμφύλιος απαιτούσε αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες εις βάρος των παραγωγικών επενδύσεων και της παιδείας, προκαλώντας έτσι διαχρονικές στρεβλώσεις σε μια οικονομία ήδη κατεστραμμένη από την τριπλή Κατοχή. Η Ελλάδα –αν και ήταν στην πλευρά των νικητών κατά του Άξονα– απώλεσε σχεδόν όλα τα προσδοκώμενα εθνικά οφέλη και τέθηκε στο περιθώριο της ανασυγκρότησης που ακολούθησαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το τίμημα υπήρξε τόσο βαρύ που κάνει τον Εμφύλιο του 1946-1949 να είναι μακράν η πιο ολέθρια και παράλογη πράξη αυτοκαταστροφής στην νεότερη ελληνική ιστορία.