Δεν έχετε λογαριασμό;
Είναι δεκατριών ετών. Τον φωνάζουν Γάτο, όνομα που του έδωσε ο αδερφός του. Μήπως επειδή είναι αδύνατος σαν γατί; Θέλει να παίξει πόλεμο· αυτό όμως το καλοκαίρι του 1944, ο πόλεμος παίζει μαζί του. Ονειρεύεται να φύγει μακριά, στην Ανατολή, καβάλα σ ένα γέρικο ήσυχο ελέφαντα· αυτήν τη χρονιά η φυγή γίνεται πάνω σε τεθωρακισμένα. Παίζει με χάρτινα αεροπλανάκια τα πραγματικά αεροπλάνα ρίχνουν βόμβες. Ονειρεύεται επίσης τη θάλασσα, να βουτάει σ αυτήν και να κολυμπάει ασταμάτητα προς τ ανοιχτά μαζί με τον αδερφό του· ο αδερφός του που έχει φύγει μιλώντας για τη λευτεριά και κουβαλώντας τα όνειρά του. Του αρέσει το πιάνο· όπως όλα όσα τον περιτριγυρίζουν, η μουσική μιλάει κι αυτή για θάνατο. θα θελε να μην είναι πια μόνος· οι άλλοι είναι πολυάσχολοι. Προσπαθεί να χαμογελάσει.
| Όνομα χαρακτηριστικού | Τιμή χαρακτηριστικού |
|---|---|
| Ημερομηνία Έκδοσης | 1/1994 |
| Σελίδες | 416 |
| Εξώφυλλο | Μαλακό εξώφυλλο |
| Διαστάσεις | 22χ14 |
| ISBN13 | 978-960-208-482-3 |
| Ξενόγλωσσος τίτλος | Le sourire du chat |
| Μεταφρασμένο | Ναί |