…είτε εξ αρχής είτε από πολύ παλιά. Κοινό τους γνώρισμα, η γενική αποδοχή τους, παρά το γεγονός ότι αλλοιώνουν το γράμμα και το πνεύμα του Κειμένου… -Ο Αισχύλος στον «Αγαμέμνονα γράφει (στον στίχο 688): ΕΛΕΝΑΣ, ΕΛΑΝΔΡΟΣ, ΕΛΕΠΤΟΛΙΣ. Πώς και γιατί το ΕΛΕΝΑΣ έγινε ΕΛΕΝΑΥΣ και έκτοτε γενικώς εκθειάζεται η – λανθασμένη – «διόρθωση»/παρέμβαση; -Ο Ευριπίδης στις «Βάκχες», στο θεωρούμενο «δυσνόητο» χωρίο, (στ.402-411) δεν γράφει ούτε εννοεί ότι ο Νείλος αρδεύει την… Πάφο. Πώς και γιατί επεκράτησε το αντίθετο και τι, πραγματικά, λέει ο Ευριπίδης; -Ο Αριστοφάνης στις «Νεφέλες» δεν σατιρίζει τον Σωκράτη, πως γενικώς πιστεύεται… Τι και ποιον σατιρίζει; Η αποκατάσταση του ορθού, όσον αφορά το «γράμμα» στις δύο πρώτες περιπτώσεις, εμπεριστατωμένη και ενδιαφέρουσα, ήταν οπωσδήποτε πιο= εύκολη από την αποκατάσταση του «πνεύματος», στην τρίτη περίπτωση…