Ο Στάθης εγκατέλειψε τη ζωή στην Αθήνα και εργάζεται σ’ ένα κρουαζιερόπλοιο. Μαζί με το υπόλοιπο πλήρωμα υποδέχεται τους επιβάτες πριν από ένα ανοιξιάτικο ταξίδι. Αυτός και ο Πέτρος, συνάδελφος και σύντροφός του, ετοιμάζονται να συνεχίσουν το γνωστό παιχνίδι τους, να διαλέξουν κάποιους από τους επιβάτες και να φανταστούν, να προσπαθήσουν να συνθέσουν τις ιστορίες των ζωών τους. Ωστόσο, αυτό το ταξίδι δεν θα κυλήσει όσο ομαλά περιμένουν. Διαπροσωπικές συγκρούσεις, αναμνήσεις, τυχαία συμβάντα και συναντήσεις θα εμποδίσουν τον Στάθη και τον Πέτρο να προσεγγίσουν τους γύρω τους χτίζοντας μια υποθετική εικόνα τους, συνομιλώντας μόνο με την αντανάκλαση τους. Μέχρι τη βίαιη διακοπή της κρουαζιέρας, η οικεία υφή της κατάθλιψης έχει φθαρεί από την καθημερινότητά τους. Στον Στάθη αρχίζει να διαφαίνεται η ανάγκη να παλέψει, να πεισμώσει. Θα πρέπει να πάψει να αναδιατυπώνει το παρελθόν και να προσπαθήσει να δημιουργήσει και γκρεμίσει στο παρόν, να δεχτεί να «βρομιστεί» αγγίζοντας πραγματικά όσους νοιάζεται και γράφοντας τη δική του ιστορία.