Η ύβρις δεν είναι νομικός όρος, γιατί, αν ήταν, θα μπορούσε να ορισθεί και να θεσμοθετηθεί ως απαγορευτικός νόμος (παρανομία, αδικία). Η ύβρις η ίδια είναι τραγική, γιατί δεν μπορεί να ορισθεί, δεν γνωρίζουμε πότε εισερχόμαστε σ αυτήν, γι αυτό και δεν γίνεται ν απαγορευτεί, μπορεί όμως να παρασταθεί (τραγωδία) και μέσω της κάθαρσης να οδηγήσει στη φρόνηση και να προληφθεί. Τα πάθη υπόκεινται σε κάθαρση και όχι σε καθαίρεση ή κατάργηση. Όλοι είμαστε παιχνίδια στο χέρι του χρόνου: ο χρόνος μας θα τελειώσει και ο χρόνος θα μας αποτελειώσει. Όμως είναι στο δικό μας χέρι να "τραυματίσουμε" και να "στιγματίσουμε" τον χρόνο με τη δημιουργία, όπως το έκαναν η γραφίδα του Σοφοκλή και η σμίλη του Φειδία.